همه چیزدر تغییره ، هر لحظه اتفاقی نو،ماجرایی تازه. 
به آسمون که نگاه می کنم، گردش ابر ها و رقص زیرکانه ی نور که بازوهای ابر رو کنار میزن
و می تابه به دشت سبز، شکوه تازه شدن پی در پی و بدون وقفه ی لحظه رو در من بیدار می کنه.
عجله ابر و خورشید ، واسه خلق چشم اندازهای نو.
این همه خلاقیت، سر زندگی، زیرکی .
اگه الان ساکت و صامتیم، اگه گیج و مبهم به دنبال یه نور حیاتیم، اگه حس می کنیم فردا ی ما امروز ما رو معوج می کنه ، همون طور که امروز مون دیروزرو، 
چیزی از دست نمی دیم اگه یه نگاه به آسمون کنیم و این غوغای بی هیاهو رو حس کنیم...